Síðasta laugardag (1.Okt) fór eg ekki í skólann því það var Intecultura (AFS) day í Milan. Allir skiptinemarnir frá norðurhluta Ítalíu komu og það var rosa fjör. Ég byrjaði daginn klukkan 9 þegar ég tók metro til Cadorna og þar hitti ég Miriam (dannmörk) og Evu (þýskaland). Við fórum í aðra metro og á aðal lestarstöðina í Milan. Þar komu allir hinir skiptinemarnir og við ætluðum að hitta þau og eyða deginum með þeim. Við mættum þar klukkan hálf ellefu og þau áttu að koma með lestum klukkan ellefu. Ég var rosalega svöng þannig við fórum á Burger King og ég fékk mér einn stórann og ljúffengann hamborgara. Klukkunni vantaði fimm mínútur í ellefu þegar ég var búin og fórum við þá að lestarteinunum og biðum spenntar. Við sáum þó enga sjálfboðaliða merkta AFS neinstaðar sem okkur fannst roosalega skrítið. Klukkan tíu mínútur yfir ellefu fórum við eitthvað að vafra um og reyna að finna hóp af fólki í gulum bolum(AFS bolirnir). Auðvitað fundum við ekki neitt né neinn, nema reyndar Klöru (Tékkland) sem ætlaði að koma með okkur. Við 4 dönduluðumst þarna á lestarstöðinn í svona 20 mín og svo fórum við að spurja alla hvort þau hafi séð hóp af fólki í gulum bolum, enginn kvaðst hafa séð neitt því líkt. Við gáfumst upp og ákváðum að fara til Duomo. Miriam hringdi svo í "host" mömmu sína og bað hana að finna út hvar allir væru. Nýkomnar til Duomo og þá fékk Miriam símtal frá mömmu sinni sem sagði okkur að fara aftur í Metro, frábært. Við fundum staðinn á endanum og hópinn, og auðvitað var enginn kominn í gula bolinn sinn! Við fórum í fullt af leikjum og gengum í gegnum alla "center of Milan". Það var mjög gaman að fá að hitta alla krakkana aftur og kynnast þeim betur. Guðrún Elín var þarna og mér fannst bara geeðveikt skrítið að vera að tala íslensku eitthvað. Það eiginlnega passaði ekki og ég byrjaði oft að tala ensku við hana.. sem var eginlega bara meira skrítið haha. Þegar við komum að Duomo keyptu allir sér nesti og við fórum í "The park" og borðuðum þar. Það var rosa kósý og mikið spjallað og hlegið og gaman. Yuan (rubix cube) kom þar og fór að sega kínverska brandara sem mér fannst bara geðveikslega fyndnir og ég gat ekki hætt að hlæja, ég með minn asnahúmor (Einu sinni var banani að labba, og svo bara alltíeinu rann hann). Við löbbuðum svo öll að Leonardo Da Vinci styttunni og biðum þar eftir fleiri skiptinemum og sjálfboðaliðum. Áður en ég vissi vorum við orðin alveg grííðarlega mörg og klukkan 4 fórum við öll í gulu bolina okkar og lögðum af stað á torgið hjá Duomo.
Við Milano krakkarnir fórum á kaffihús og svo var bara haldið heim. Þetta var frábært laugardagur og eg get ekki beðið eftir "six week camp" !
-bjarney
-bjarney



No comments:
Post a Comment